umk’nın hikâyesi hep iki şeyin arasında geçti. ne tam anlamıyla ortadaydı, ne tamamen uzakta. bir dönem yaptığı müzik başkalarının yolunu açtı; kiminin sesi oldu, kiminin dili. sonra sustu. yavaşça. kimseyle küsmeden, kimseye veda etmeden. çünkü bazen susmak, anlatmanın başka bir yoludur. gölgeye düşmüşleri duyuran sesi, bu kez kendi içine döndü. konuşmadı, çünkü hayat bağırarak anlatılacak gibi değildi artık. şimdi geri dönüyor, ama sıfırdan başlamıyor. çünkü bu bir dönüş değil—hiçbir zaman tam olarak gitmemiş birinin, kendini yeniden duyması. umk hâlâ arada bir yerde. ama bu sefer orada kalmayı seçiyor. 20.06.2025/CULLINAN başlıyoruz.